ActiefAvontuurlijkInspiratie-reizenNaar de zonRoadtrips

Roadtrip door het magische Oman

By 6 oktober 2018 oktober 21st, 2019 No Comments

Een reis door het prachtige en vriendelijke Sultanaat Oman!


Oman:
Tijdens een rondreis door Oman maak je kennis met haar indrukwekkende bergen, prachtige Oases met wadi’s en sfeervolle dorpjes die regelrecht uit een sprookje van “Aladin en de wonderlamp” lijken te komen. Aangezien het Sultanaat Oman een beschaving kent van ruim 12.000 jaar oud, kom je langs vele prachtige zandkastelen, forten en wachttorens: De stille getuigen van een glorieus verleden! In de Wahiba woestijn rijd je door immens hoge rode zandduinen. Oman is gelegen aan de Indische Oceaan en de Golf van Oman. Aan de ongerepte kustlijnen is altijd wel een koel briesje te vinden en als je geluk hebt, zie je op het strand van Ras al Had schildpadden, die iedere avond bij maanlicht aan land komen. Gastvrijheid van de bevolking en de culinaire keuken met zowel Arabische als Indiase invloeden! Klinkt allemaal veel belovend, we gaan het beleven!

22 oktober t/m 5 november 2018: YEAH! We mogen weer op reis, “lang” geleden dus het wordt ook weer tijd. Dit jaar geen KISS Kruise voor ons, zoals we de afgelopen vier jaar wel deden in het najaar, maar een roadtrip door het prachtige Sultanaat Oman! 22 oktober t/m 5 november 2018. Daar de temperaturen in de Nederlandse zomermaanden de pan uit reizen in Oman, 45 graden ++ is dan “normaal” daar, hebben we gekozen om hier de Nederlandse winter eens door te brengen. Op naar Oman dus………..

FEITEN EN CIJFERS Oman:
Staatshoofd: Zijne Koninklijke hoogheid Sultan Qaboos bin Said (sinds 1970).
Oppervlakte:  309.500 km2  (ruim zeven keer zo groot als Nederland).
Buurlanden: Jemen, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten.
Bevolking: Er leven 3.311.640 mensen in Oman (2008). Daarmee is het één van de dunst bevolkte landen van de wereld. De bevolking groeit echter snel en zal waarschijnlijk elke 20 jaar verdubbelen.
Hoofdstad: Muscat.
Andere steden: Nizwa, Salalah, Sohar en Sur.
Munteenheid: 1 Oman Rial (OMR) bestaat uit 1000 baizas = ca. € 2,02.
Taal: In Oman is Arabisch de officiële taal, in hotels, banken, musea, restaurants is Engels de meest gebruikte taal. De bewegwijzering is zowel in Arabisch als in Engels.
Water: Het water uit de kraan is drinkbaar, flessenwater wordt aangeraden/is overal verkrijgbaar.
Alcohol: Wordt geschonken in hotels, niet in openbare gelegenheden.
Inentingen: Niet verplicht, DTP en Hepatitis A worden wel aanbevolen.
Tijdsverschil: In de winter +3, in de zomer +2. (voor ons +3 uur dus!)
Weekend: Met vrijdag als belangrijkste religieuze dag voor moslims, valt het weekend voor Omani op donderdag en vrijdag. Op zaterdag gaat iedereen weer aan het werk.
Reisdocumenten: Paspoort dient nog minimaal 6 maanden geldig te zijn en bij aankomst dient een visum te worden aangeschaft, kosten OMR 20 (ca. € 39,-). Visum is te koop op het vliegveld en bij de grensposten.
Wegennet: Oman beschikt over een uitstekend wegennet. Een terreinwagen valt echter aan te bevelen, want bij de bezienswaardigheden kan het gaan om een magische wadi die op een hoogvlakte is verborgen of een groep roze flamingo’s die vlakbij een zoutmoeras aan het broeden is. De bewegwijzering is naast het Arabisch altijd in het Engels.
Kleding: Oman is een Arabisch land, maar is niet conservatief, luchtige zomerkleding voldoet. Zwemkleding, korte broeken of rokken en mouwloze shirts kunnen prima bij het hotel en aan het zwembad of strand worden gedragen. In het openbare leven voldoet luchtige kleding die bij voorkeur schouder, bovenarmen en knieën bedekt. Voor vrouwen geldt dat zij bij een bezoek aan een moskee gesluierd dienen te zijn en in gebedshuizen is bedekkende kleding (tot enkels en polsen) voor mannen én vrouwen verplicht.
Klimaat: Het klimaat in Oman verschilt per regio, aan de kust in het noorden heerst een subtropisch klimaat en in het binnenland heerst een woestijnklimaat. Het zuiden van Oman heeft een tropisch klimaat met een gemiddelde temperatuur van 35ºC in de zomer en ongeveer 25ºC in de winter. De zomer staat daar in het teken van de zuidwestmoesson, die naast veel neerslag en nevel ook enige verkoeling brengt.

22 oktober: Op tijd uit de veren want we mogen weer naar Schiphol, YEAH! 04.15 uur het wekkertje dus! Pa en Ma van Empel brengen ons naar Eindhoven want we reizen vandaag met de trein van 06.17 uur, rechtstreeks naar Schiphol. Amsterdam (AMS) – Muscat vertrek om 11.10 uur vanuit Schiphol en in Muscat om 22.10 uur, met KL421. Let op dit zijn de lokale tijden. In Oman is het 2 uur later dan de Nederlandse zomertijd, dat wordt volgende week 3 uur want dan gaat in ons landje de klok een uurtje terug. We hebben nog wel een tussenstop van een klein uurtje in Dammam (Saudi Arabie), King Fahd Airport. Enkele mensen er uit en nog enkele nieuwe erin, tank weer gevuld en wegwezen! Bij aankomst is ons transport naar ons eerste verblijf geregeld. Gelukkig is het al wat afgekoeld in Muscat, het is namelijk om 22.30 uur nog maar 29 graden, yep we are in the desert! We rijden meteen enkele grote Moskeeën voorbij, waaronder ook de Grand Mosque, die we morgen gaan bezoeken. Onze chauffeur weet ons te melden dat Oman zo’n 14.000 Moskeeën telt, dat is beter dan heel veel……… Gezien het tijdverschil arriveren we bij ons hotel rond 23.30 uur. We overnachten deze nacht in Al Falaj Hotel in Muscat, waar we ook morgen en overmorgen nog zullen verblijven.

Nog ff rommelen en dan is het een eindje na middernacht bedjestijd! Truste vanuit Muscat/Oman, morgen de stad verkennen……

23 oktober: GOEDEMORGEN Muscat! Om 07.00 uur de wekker, is 05.00 uur in NL en dat voelen we toch wel op deze eerste dag. Het is nog vroeg dus! Lekker douche en eens kijken wat het ontbijt ons hier brengt in Muscat.
Rond 09.00 uur wordt vandaag onze auto afgeleverd op locatie, lekker! Geen gezoek naar ons vervoer maar gewoon afgeleverd aan de deur! We mogen hier gewoon rechts rijden, dus wat dat betreft geen “gekke” dingen. Meer informatie over vervoer en verkeer in Oman, kijk dan HIER!
We gaan vandaag The Grand Mosque (Sultan Qaboos) bezoeken!
Beetje opschieten want na het afleveren van de auto hebben we ook nog met de dame van Zahara Tours gebabbeld, over onze opties in Oman. Goed gesprek, gedegen en interessante informatie. Wegwezen want The Grand Mosque is maar open voor niet-moslims tot 11.00 uur. We arriveren daar rond 10.00 uur, aangezien Jolanda een spleet in haar rok heeft mag ze niet binnen. We moeten dus een sluitend gewaad huren, yep islamitische landen kennen haar regels! Gelukkig ziet het er met een eigen sjaal beter uit.

Op op diverse gedeelte de slippers/schoentjes uit, op de blote voetjes wat op de zonnige plekjes toch warm is aan de voeten. Gelukkig is het “winter” hier dus maar 36 graden vandaag!

Zelden zo’n gaaf bouwwerk gezien! Eerlijk is eerlijk, het Alhambra in Granada was gaaf met ook veel islamitische invloeden, daar werd/wordt ontzettend veel ophef over gemaakt en forse entree gelden geheven, maar dit bouwwerk is echt wel een stuk bijzonderder dan het Alhambra. Grandioos! Hier leven nog echte “geesten”…….

Wasplaatsen want voor het bidden moet je wassen in 15 stappen. Speeksel, urine e.d. wordt gezien als onrein op het lichaam. Dit maakt voor ons ook weer duidelijk waarom er naast elke toilet een douchekopje hangt.

In het Islam visitor center, krijgen we “katoenbomen koffie”, een aparte smaak maar smaakt goed en het reinigt het lichaam. Maar goed, dat hadden we zelf ook al goed gedaan in 2018! Bij deze koffie kregen we dadels want dat hoort er bij in “Dadelland”. Kennelijk erg gezond, veel vitamines en ook hiermee reinig je het lichaam. 2 a 3 dadels in de ochtend geven je voldoende kracht en energie voor de gehele dag. We weten veel meer over het Islam, zoals dat hier in Oman bedreven wordt. Vijf keer per dagen, vijf minuten, bidden en het leven houdt (gelukkig) op deze aarde niet op, er is dus meer……..
We gaan het ooit nog eens beleven!? Zoals altijd zijn we altijd geïnteresseerd in de religies en gewoontes in een land, we laten dus deze kans op het stellen van onze vragen niet onbenut.
Uiteraard met alle respect voor ieders opvattingen! Een interessant gesprek als gevolg met zeker ook een vleugje humor, we hebben gelachen met deze dames. Ook hier worden grote vraagtekens gezet waarom het “geloof” in de wereld tot zoveel oorlogen leidt! Volgens de dames laat de Koraan en de Islam geen enkele leiding tot moorden en betreuren ook zei dat dit door sommige groeperingen wel zo wordt vertaald. Blijft een bijzonder en gelijktijdig ook lastig onderwerp “het geloof”. Het kent zo ook zijn voordelen want de mannen hier mogen met vier verschillende vrouwen gelijktijdig getrouwd zijn en hun tijd verdelen over verschillende gezinnen. De vrouwen moeten hiermee wel instemmen en als ze dat doen heeft de man “vrij spel”. “Wij zijn een bijzonder stel” en willen ook hun, met ons op de foto en we krijgen een gift mee in de vorm van een leuk schaaltje met dadels en enkele boekjes/folders (enkele in NL taal) over het Islam geloof. 11.00 uur gaat de moskee dicht en het is inmiddels bijna 12.00 uur geworden, dus snel terug naar de uitgang…….

Gesloten, dus we moeten via een andere uitgang naar buiten om van Jolanda’s “gewaad” af te komen. Gelukkig zaten de dames daar nog op ons te wachten. Een bijzonder bouwwerk en een bijzondere ervaring, we zoeken het dan ook wel op en dan wordt het van zelf bijzonder! Koffietijd in de nabij gelegen Costa, die hebben ze hier dus ook! Klein, middel of groot? Doe maar groot, conclusie: een “soepkom” vol koffie!

 

Een land met 14.000 moskeeën, dus we komen er nog meer tegen…….. We gaan ze nu en de komende weken niet allemaal fotograferen maar enkele zullen zeker onze camera halen! Ons “wagentje” voor de komende twee weken, yep rijdt lekker. Kunt hier gerust een beetje gas geven met een tank van 100 liter en een brandstofprijs van 0,222 Riaal, is ongeveer € 0,50 per liter, kunnen ze in NL nog wat van leren…..

De Sultan van Oman, Qaboes!

Al Alam palace, gebouwd in 1972 als Royal Residence! In Oman, dan mag je dit gebouw inclusief de prachtige omgeving niet missen. Je mag er niet in maar de omgeving alleen al is erg bijzonder. Het plein is leeg dus de toeristen zijn vandaag beperkt aanwezig. Goud en blauw!

We moeten plassen en dachten dat we een hotel inliepen, bleek een regeringsgebouw te zijn. Per ongeluk lopen we iemand tegen het lijf aan, “of wij even naar de WC mogen”, geen enkel probleem en we worden via kantoren e.d. naar de toiletten gebracht. Ongeloof! Ga je in Den Haag niet meemaken…. De mensen hier zijn echt TOP en oprecht vriendelijk! Sta ff stil langs de weg en hulp komt er snel aan, als zo de wereld in zijn geheel zou zijn zou deze er zeker anders uitzien! Een viewpoint net buiten de stad!

Als tip hadden we doorgekregen, koffie/thee in de lobby van Al Bustan Palace Hotel, met kennelijk een van de mooiste hotellobby’s ter wereld. Nu hebben wij al wel eens een hotel bezocht, maar zoiets gaafs hebben we nog nooit gezien. Wat een lobby! De tarieven liegen er dan ook niet om! Een bijzonder bezoek maar gelukkig slapen wij “normaal”.

Terug naar het oude stadscentrum, onderweg doen we nog een stop bij een van de oude uitkijktorentjes die rondom de gehele stad te vinden zijn. Een klimmetje bij een laag hangend zonnetje met 36 graden kan geen kwaad, let’s zweet!

Enkele Muscat straatbeelden……

We lopen nog even door Muttrah Souq, oftewel de overdekte markt. Als je denkt dat het niet bestaat, verkopen ze het hier. Gelukkig zijn de Marktlieden niet mega opdringerig maar ze bieden hun waren graag aan, wat uiteraard geen probleem is. Wij houden ons nog rustig want we hebben nog twee weken en mogen alles meeslepen wat we nu aanschaffen. Wie weet…….

Altijd lekker een koude en verse kokosnoot! Zeker met deze warme temperaturen. Een echte aanrader en iets wat je zonder risico’s kunt drinken.

We wilden gaan eten bij een “Oman food” restaurant, hadden we doorgekregen van de dame van Zahara Tours, echter het restaurant zat vol. Pech dus! We doen wel een reservering voor morgenavond, dus we’ll be back! Voor nu dus iets anders, we krijgen van een erg vriendelijke taxichauffeur een ander adresje door wat we uiteindelijk niet konden vinden. We belanden aan bij Spice Bahar, geen foutieve keuze! We laten ons verrassen deze avond met vis, kip, garnalen, rijst en groente. Resultaat: overheerlijk gegeten.

 

Rond 20.30 uur zijn we terug in ons hotel. Een zeer geslaagde eerste dag in Muscat/Oman is een feit! We doen wat bloggen/social media in de bar, uiteraard met een dik verdiend biertje/wijntje er bij. Rond 23.30 uur is het bedtijd en sluiten we deze bijzonder dag af, morgenochtend rond 06.30 uur de wekker want we starten de dag in de sportschool van het hotel.

24 oktober: GOEDEMORGEN Muscat! Vandaag gaan we opnieuw een dagje de straten van Muscat verkennen en beleven. We hebben een fitness in het hotel en aangezien we ook houden van sport op onze reizen, gaan we ook deze reisdag maar weer eens actief starten! YEAH!! We zijn in Oman, en we moeten hier apart sporten want de dames en heren sporten hier apart!
Tot over een uur Jolanda…….. Na het ontbijt gaan we de Vis markt van Muscat bezoeken! Muscat is de op een na zuiverste stad van de wereld, Singapore is hierin de leider. Je kunt dit ook overal zien, kunt bijna overal van de grond eten hier en overal staan mensen te poetsen en te reinigen. Op naar de vis-, vlees- en groentemarkt. Vooral het vis gedeelte ruikt heerlijk! Deze markt mag je niet missen en de Omani hebben er geen enkel probleem mee als deze twee Brabanders wat foto’s schieten!

Een kassa? Nee, het wisselgeld wordt bewaard onder het hoofddeksel. Bijzonder!

Hard werken afwisselen met rust…….. Yep, Gene Simmons Band ook in Oman!

Dadels, dadels, dadels, je ziet en krijgt ze overal. Koffie, dan dadels! Thee, dan dadels! Dus op deze markt kopen we bij deze vriendelijke meneer een paar doosjes dadels. Gezond en lekker! Langs de vismarkt is ook de groente- en fruit markt, ook erg bijzonder echter qua geur beter te hebben dan de vismarkt!

Op het “vlees” gedeelte, vragen we aan de “slager” of we even in zijn hokje binnen mogen komen voor wat plaatjes! Vriendelijke mensen hier dus JA. Gewillig laat de slager zijn vleeswaren en ingewanden zien van de pas geslachte koe, met bloed onder onze schoenen verlaten we de afdeling vlees weer!

ff naar huis bellen…….. Na de koffie wandelen we naar het Muttrah fort wat uitkijkt over Muttrah. Prachtig plaatjes vanaf boven, yep dit is genieten! 38 graden vandaag dus het klimmetje naar boven hakt er ff in. De twee “bootjes” van de Sultan, worden nauwelijks nog gebruikt omdat de leeftijd van de Sultan het niet meer toelaat er veel gebruik van te maken. Ach ja, de bootjes liggen er mooi bij……..

Na dit bezoek en een “hamburger lunch” gaan we met de auto naar Old Muscat, om een bezoek te brengen aan het Bait al Zubair museum. Geen direct hoogtepunt maar zeker de moeite waard. Prima ontsnapping aan de hitte buiten dus we maken aansluitend zeker ff gebruik van de “koffiecorner” van het museum. Zelfde kleurstijl en beide ram (sterrenbeeld!)………..

De bruiloftkledij van vroeger……

Alvorens we gaan happen gaan we nog ff terug naar kamer 324 van het Al Falaj Hotel. Korte relaxtijd en opfrisbeurt! Yep, 324…….. Vanavond eten we in Bait Al Luban Restaurant, Traditioneel Oman Style, wij zijn benieuwd! Rond 18.30 uur schuiven we aan! Op onze bordjes, vanmorgen lag het nog op de tegenover gelegen vismarkt! Super vers en lekker!

Dit was maximaal genieten! Traditional Oman food, lamsvlees wat een uur of zes gegaard wordt in de grond. Overheerlijk! Wijntje er bij? Nope, er wordt nergens alcohol geschonken, dus uit eten met sparkling water, niks mis mee en net zo gezond! In de bar van ons hotel kunnen we wel een biertje/wijntje krijgen, dus daar maken we bij terugkomst nog ff gebruik van.

25 oktober: GOEDEMORGEN Muscat om 06.30 uur, vakantie dus uitslapen! Vandaag gaan we deze prachtige stad verlaten en reizen we door naar Sur. Ritje van zo’n 250 km voor de boeg, mag natuurlijk geen probleem zijn. Het wegennet is hier goed en we mogen door dit schitterend land rijden, daarbij hebben we natuurlijk al wel eens ergens in de wereld rond gereden dus we zijn wel wat gewend. Het is wederom een prachtige en warme dag! 36 graden en volop zon maar dat is hier niet zo gek, het regent hier immers maar zo’n vijf a zes dagen per jaar! Kun je eigenlijk niks bij voorstellen. Ons koffertjes worden netjes naar de auto gebracht, voor ons niet noodzakelijk maar ze zijn hier erg gedienstig (te?). We verlaten Muscat en zien direct wat het leven in een woestijn voorstelt. Gave beelden en tuinieren hoeven ze hier niet!

We verlaten de weg richting Sur in Qurayyat, in de mangrovebossen zitten kennelijk regelmatig flamingo’s. Een leuk plaatjes waar we eerst even de lokale supermarkt bezoeken! Water, water, water………. Visserbootjes genoeg in Qurayyat.

Een zoektocht in de omgeving levert in ieder geval op waarvoor we gekomen waren, de flamingo’s. Blijft een gave en bijzondere vogelsoort en dan geeft “in het wild” toch een ander beeld dan de dierentuin!

Lopende shoarma……. Waarna we binnen rijden in Qurayyat, alwaar het fort nog een mooie schatkist voor de deur heeft staan. Het transport van dieren gaat hier nog op een manier die wij in Nederland niet ondersteunen!

In de dorpjes hier en onderweg lopen er volop geitjes en ezels los rond. Opletten dus want die willen we niet onder de wagen hebben.

Onze volgende stop is Wadi al Shab, een Wadi is een rivierdal. Kennelijk is deze erg bijzonder en dat willen we dus niet missen. De wandelschoentjes want het is vanaf hier zo’n drie kwartier wandelen (enkele reis) alvorens de wandelkleding kan worden omgewisseld voor de zwemkleding, rugzakje mee dus. Vijf keer per dag moet er gebeden worden en aangezien Oman maar zo’n 14.000 Moskeeën telt is het dus ook noodzakelijk om nog enkele mobiele bidplaatsen te realiseren. Deze is speciaal voor de ladies!

Eerst laten we ons door de locals naar de andere kant van de rivier brengen, 1 Riaal p.p. voor een returnticket.

Zweetdruppels, 36 graden, windstil en wandelen op rotsachtige ondergrond, omhoog en omlaag.

Onze “pad”, niet gek dat Jolanda nog een slipper maakte en behoorlijk hard op de rotsen viel. Gelukkig niks gebroken, bebloed e.d. dus ff zitten, water en door. Bidden doen de moslims overal, zo ook hier in het water van Wadi al Shab.

Zwembroek aan, waterschoentjes aan en snel dat water in. Heerlijk! We moeten nog een klein half uur zwemmen alvorens we via een erg smalle kloof (hoofd onder water, anders kun je er niet komen) de waterval bereiken. Helaas ons waterdicht cameraatje vergeten. Op you-tube hebben we wel een filmpje gevonden wat een redelijk beeld geeft over onze “zwemtocht”, kun je HIER kijken! Dat was heerlijk en slippery op de rotsen. Na het zwemmen weer terug in de bezwete wandelkleding. Terug naar de auto.

Dit Omans gezin komen we onderweg nog tegen en gelukkig mogen we een foto van hun maken. Deze man verbergt zijn vrouw wel erg goed…….

Wadi Tiwi ligt een paar kilometer verder op, hier kun je met de auto in dus we knorren nog een stukje deze Wadi in. Water in de woestijn, heerlijk!

Net voordat we Sur in rijden zien we de zon nog mooi onder gaan!

We overnachten in het Sur Beach Hotel, een prima locatie! Eenvoudig maar prachtig gelegen aan zee, met alles wat we nodig hebben. Heerlijk! Onze route van 25 oktober 2018:

 

Het is al wat later geworden en gezien de dag, besluiten we om niet ver meer van ons hotel te gaan qua eten. Je kunt hier ook eten, zoals we kunnen beoordelen, doen we dat niet. We gaan tegenover bij Raydan Restaurant naar binnen. We mogen de “family room” in, schoentjes en op de grond zitten. We eten redelijk, niet top, maar het is goed, zeker voor vandaag. Het lamsvlees wat ik bestelde was lekker maar mega veel vet er aan. Je hoort ons niet klagen, want dan hadden we maar thuis moeten blijven……….. En wat doe je tegen beschadiging van de deurklink, juist ja, een stukje wc papier met plakband…..
In ons hotel is ook nog een bar aanwezig, hiervan hadden we gelezen dat de lokale bevolking graag binnen komt. Het is maar goed dat Alah hier niet binnen kan kijken! Sommige komen hier elke dag. Vrouwen, nee die zijn er geen want de mannen gaan hier op pad maar de vrouwen blijven op het honk! Ondanks dat de Koraan alcohol en roken verbiedt kunnen de mannen hier aardig innemen. Onze kleren stinken weer als vanouds naar de rook deze avond! Maar goed, ze zijn wel erg vriendelijk en geïnteresseerd in ons. Lachen met die Omani. Vrouwenharen zien ze hier nauwelijks, die zijn immers altijd bedekt. Die man vraagt of hij Jolanda’s haren mag aanraken en vind haar oorbellen prachtig. Ja jongens, da hedde er van als je de vrouwtjes inpakt………

Voor de Omani kan het niet laat genoeg worden zo te zien, wij gaan rond 22.30 uur de tocht naar ons bedje maken. Morgen weer een “Oman dag”.

26 oktober: GOEDEMORGEN Sur! Uitgeslapen tot 07.00 uur deze ochtend en de dag gestart met een uurtje sport en zwemmen. Heerlijk om de dag te starten. Yep, ook op reis is sport en actie belangrijk! Na het zwemmen, heerlijk ontbijtje, douche en dan is het hier alweer tijd om uit te checken. Rond 10.30 uur zijn we weg. We gaan vandaag Sur weer meteen verlaten, op naar Ras al-Jinz. Een ritje van zo’n 65 km, dus daar zijn we in principe zo! Eerst Sur eens nader verkennen alvorens we hier afreizen.

O ja, die kant moeten we op……. Als eerste belanden we aan bij een lokale vismarkt die op zijn einde aan het lopen is, levert zeker nog enkele leuke plaatjes op.

Sur Souq (de markt van Sur) is echt heel gaaf om te bezoeken. Vanwege “vrijdag” is het hier redelijk rustig maar we worden hartelijk ontvangen. We mogen een kijkje nemen bij een “Geiten Slagerij” waar op het menu de geitenpootjes staan vandaag. We mogen een kijkje nemen bij een “Geiten Slagerij” waar op het menu de geitenpootjes staan vandaag. De kippenslachter springt naar buiten om met ons op de foto te gaan. Ons ontsmettingsmiddel voor de handen is aansluitend een must! Uiteindelijk is de man te zenuwachtig en wil hij wel met mij maar durft hij niet met Jolanda op de foto! Blijft een raar iets Moslim mannen en vrouwen en al zeker als je de haren kunt zien en ook nog een blote benen!

De jeugd van Sur……

Het is vrijdag en dan is het “heilige dag” in de Koraan, dan moet iedereen naar de Moskee. Het complete stadje is volledig uitgestorven en de Moskeeën zitten propvol. We bezoeken de Dhow Factory waar nog handmatig bootjes en schepen worden gemaakt. We waren al gewaarschuwd dat het er uitgestorven uit zag, maar dat we toch gewoon binnen de hekwerken konden lopen. Dus dat doen we, los van het “uitgestorven” feit, zien we helemaal niemand. We kunnen dus verder geen vragen stellen maar het levert wel enkele leuke beelden op.
Zeker ook bij de “afdeling Polyester en verf”, ooit van milieu gehoord? Ben benieuwd met welke beschermingsmaatregelen ze hier werken maar ik denk het antwoord te kennen.
Bij de Sur Castle Bridge kunnen we nog enkele leuke plaatjes schieten en rijden we verder naar de vuurtoren. We scoren ergens twee koffie en met veel handen- en voetenwerk lukt het ons om uit te leggen dat we geen suiker in de koffie hoeven en een heel klein beetje melk. Het is duidelijk!? Resultaat: Melk met een beetje koffie zonder suiker. Yep, het smaakt dus we kunnen weer verder. De vuurtoren van Sur is gesloten maar levert wel een mooi uitzicht over Sur op. De Moskee is inmiddels uit en Sur komt weer tot leven. Geweldig om te zien hoe de mensen hier nog leven.
We willen graag het Castle nog bezoeken maar daar is helaas niemand te zien en staat verder ook niks aangegeven. Rondje rond het kasteel aan de buitenzijde dus.

Lokaal voetbalveld? FC Sur?

We gaan Sur verlaten en rijden een prachtige route langs de Golf van Oman, bezoeken nog een lokale supermarkt en door richting Ras Al Jinz, waar we de zeeschildpadden gaan zien. Het is ons bekend dat er kamelen in het wild voorkomen in Oman maar dat we die plotseling langs de weg zien staan is toch wel erg speciaal, zeker de eerste keer. Gelukkig hebben we een 4WD auto bij dus kunnen we de weg af om ze van dichterbij te benaderen, kamelen zijn niet zo schuw dus dat gaat prima. Komen er naderhand achter dat de meeste kamelen wel in het wild loslopen maar wij behoren bij iemand. Kennelijk kunnen alleen de rijkere mensen kamelen betalen want zo’n beest kost ongeveer 50.000 Riaal horen wel, dat is ongeveer € 115.000,00.
Veel geld dus!

Door naar ons tentenkamp in Ras Al Jinz. Bij aankomst bezoeken we eerst even het Museum in het Turtle Reserve, leuk maar kun je gerust overslaan want uiteindelijk is de 2 Riaal p.p. (ruim € 5,00 p.p.) best een behoorlijk bedrag voor hetgeen wordt geboden. Maar goed: We were there! Inchecken in onze ECO tent, nummer 20. ECO? Zit Douche, toilet, verlichting en Airco in de tent. Een luxe tent dus, heerlijk!

We krijgen een heerlijk dinerbuffet voorgeschoteld vanaf 19.00 uur, even wat bij-eten! Wijntje/biertje? Nee, geen alcohol hier! Op de meeste plaatsen niet trouwens want de Koraan en Alcohol is geen goed huwelijk. Geen probleem voor ons want met onze “2018-levensstijl” zijn we niet veel Alcohol meer gewend. Yep, Bavaria 0,0% en bubbels water dus, ook lekker!

Sommige Moslims hebben geen hoofddoek maar zijn volledig “ingepakt”.

Het zeeschildpadden-strand is beschermd gebied. Dit is de enige plaats op de wereld waar de zeeschildpadden het gehele jaar het strand op komen. Daarbij het grootste zee-schildpadden reserve op de wereld. Een zeeschildpad legt elke keer zo’n 100 eieren, en werp deze per 4 a 5 af in zo’n 20 minuten. Dat doen ze drie keer in een periode van zes weken, dus om de twee weken. In die periode blijven ze in de omgeving van het strand, in de Golf van Oman dus. Na die zes weken migreren ze richting Azië, Indonesië en Australië. 3000 km “van de deur” is dan niks, flinke afstanden dus. Door hun “magnetische sensoren” weten ze na drie jaar het strand van Oman weer vlekkeloos te vinden. Ongelooflijk. Het zijn alleen de vrouwtjes die het land op komen, de mannetjes blijven hun gehele leven in zee. Het proces van eieren leggen duurt zo’n twee uur. De eieren worden uiteindelijk ongeveer op een meter diepte in de grond verstopt, waarna een gat gegraven wordt in het verlengde van de eieren. Dit ter camouflage voor de vossen en meeuwen, die dus denken dat juist in dat gat de eieren liggen. Slimmeriken die zeeschildpadden. De meeste van de schildpad soorten die hier voorkomen zijn the Green Turtle’s. De zeeschildpadden kunnen wel tot 120 cm groot worden en gewichten tot 150 kg bereiken, enorme beesten dus. Deze beesten kunnen wel tot 80 jaar oud worden en beginnen met het leggen van de eieren vanaf 20 jaar, dit doen ze ongeveer tot de leeftijd van 70 jaar. Gemiddeld hebben ze dan zes tot zeven verschillende mannetjes gehad. De 100 eieren komen in drie keer uit, hetgeen wil zeggen zo’n 30 a 35 per keer. Helaas, bereikt 1 op de 1000 eitjes maar de volwassen leeftijd. Heel weinig natuurlijk. Vele komen al om op het strand, denk hierbij aan vossen die de eieren uithalen en de pa geboren baby’s vangen. Dat laatste gebeurt ook door de meeuwen, die in grote getalen rond het turtle-strand hangen. Eet paradijs voor hun! In de zee loeren er voor de kleintjes ook nog vele gevaren aan roofvissen, echter de volwassen zeeschildpadden kennen alleen de haai en natuurlijk ook de mens (denk aan afval, plastic e.d.) als vijand. De zeeschildpad dreigt dan ook in populatie te verminderen, door het goede werk van de diverse reservaten en opvangcentra stabiliseert zich de populatie de laatste jaren. Goed werk dus en hopelijk krijgen ze/we de populatie weer in omhoog. Verder is nog vermeldingswaardig dat de moeder slechts de eieren legt, ongeveer net zo groot als een golfbal en er verder geen relatie bestaat tussen de moeder, vader en de kleintjes. Als de kleintjes zijn geboren kunnen ze de weg naar de zee vinden op basis van het zee-geluid en het licht, het weerkaatsen van de maan in de zee. Daarbij geeft plankton ook licht af waarop de kleintjes hun weg weten te vinden.

Onze route van 26 oktober 2018:

We slapen deze nacht in Luxury Eco Tents – Ras Al Jinz. Absoluut een zeer gave en bijzondere locatie! Na deze gave safari is het tijd om terug te keren naar onze ECO-tent. Rond 23.00 uur gaan de oogjes dicht in Ras AL Jinz. De oogjes kunnen tevreden dicht want we hebben alle facetten kunnen zien:

· Het graven van het gat
· Het leggen van de eieren
· Afsluiten van het gat
· Camouflage gat maken
· Terug lopen naar de zee
· Baby schildpadjes geboren zien worden

27 oktober: Goedemorgen Ras Al Jinzdeze mogen we wederom uitslapen, dit keer tot 04.30 uur. Om 05.00 uur vertrekt onze ochtend-excursie. Vroeg dag dus! Vandaag zetten we koers richting onze woestijn overnachtingen. We gaan rijden naar Wahiba Sands, zo’n 200 km. Voordat we aan deze toch beginnen, eerst nog het “strand” op. We gaan wederom met gids naar het strand. Wederom succes! Aangezien we met zonsopkomst op het strand zijn is alles vele malen duidelijker te zien en te fotograferen dan gisterenavond. Zeker de moeite waard om deze beide excursies gedaan te hebben.

Rond 06.30 uur zijn we terug en staat het ontbijtbuffet voor ons klaar. Yep, honger zin in koffie. Wij zijn immers alweer 2 uur paraat en actief bezig geweest. Na het ontbijt is het tijd om te douche en onze tent weer leeg te maken, uitchecken en op naar de woestijn.

Watertrucks! Hier heeft bijna niemand een vast wateraansluiting en wordt het water met trucks ter plaatse gebracht! Wij rijden een gave route langs de kustlijn. Via Ashakarrah rijden we naar Wadi Bani Khalid, een schitterende bergroute. Kamelen, tanken, supermarkt, koffiedrinken het zijn enkele onderdelen van onze roadtrip van vandaag. Wat een bijzonder land!

Onderweg zien we op diverse plaatsen een soort van krotjes met hekwerkjes staan in het zand, we denken in eerste instantie aan krottenwijkjes. Er op af dus om nader te onderzoeken, wat is dit? Helder! Dit zijn geitenherders die daar hun geiten laten jongen. Gelukkig treffen we en tweetal herders aan en we vragen of we hun “geitenverblijf” eens mogen bekijken. Omani zijn super vriendelijk dus het antwoord is: JA Helaas is hun Engels erg beperkt maar we krijgen een goed beeld van deze verblijfjes, cq dorpjes waar meerdere herders hun kampen op hebben geslagen. De jonkies worden netjes aan ons getoond en foto’s zijn geen probleem.

Weer door: Het is druk bij de Oman bank, dus wachten in het rijtje met de Omani, gezelligheid kent geen tijd maar de hitte kent wel tijd. Dus snel terug naar de airco van de auto.

Aangekomen bij Wadi Bani Khalid, komen we er achter dat deze roadtrip dag wel wat langzamer is verlopen dan gepland, we gaan zeker de Wadi bezoeken maar zwemmen zit er niet in. Koffie, foto’s en door. Tijdens een roadtrip is het altijd belangrijk om afstanden en tijd goed in te schatten, zeker ook rekening houden met de gemiddelde snelheden die haalbaar zijn, daarbij uiteraard ook rekening houden met fotostops, eten- en drinken en de maximaal toegestane snelheid.

Rond 15.15 uur zijn we bij het aangegeven Shell tankstation, hier moeten we onze banden qua druk laten zakken om betere grip te herkrijgen in het losse zand van de woestijn. Komen we hier de eerste Omaanse laaienlichter tegen? Hij geeft zich uit als medewerker van 1000 nights camp, waar wij moeten zijn. Voor 25 Riaal kan hij ons begeleiden door de steile stukken in de woestijn. Hij verzekerd ons dat het moeilijk rijden is en te gevaarlijk om alleen te doen. Oke, we twijfelen aan zijn verhaal maar we doen het. Veiligheid immers boven alles, van 25 maken we nog wel 20. Onderweg schieten we wat foto’s en tijdens het maken daarvan probeert hij ons nog een sunset trip aan te bieden. We houden de boot af, dit klopt niet! 10 km voor het bereiken van het kamp draait hij om, “de rest is eenvoudig te berijden, dus kunnen jullie zelf doen”, zegt hij. Hij zijn centjes en wij met veilig gevoel de woestijn ingereden, redelijke deal en prima voor ons. Eerlijk is eerlijk, een kameel in de woestijn geeft toch echt wel het gaafste beeld. Kamelen kunnen de leeftijd van 70 jaar bereiken, daarbij kunnen deze beesten ruim een maand zonder water.

Na een kleine 40 km door het losse woestijnzand scheuren (Yep, echt wel gaaaaaaaf!) bereiken we het 1000 Nights Camp. Verstopt tussen de zandduinen en geweldig gelegen. Na het inchecken gaat het dan toch echt wel gebeuren, wij gaan overnachten in de woestijn. We slapen vanavond in 1000 nights Camp, midden in de woestijn. Waar we tijdens onze reis in Marokko de woestijn niet haalde, vanwege zeer heftige ziekte van mijn kant uit, slapen we nu alsnog midden in het zand!
Tent 30, daar is het te doen voor deze twee reizigers. Deze keer geen airco in de tent maar wel diverse openingen met horren zodat we de woestijnwind door de tent kunnen laten razen. Vanwege het vroege tijdstip van opstaan en de lange dag besluiten we vandaag niks meer te doen, op de plaats rust tot tegen 19.30 uur. Het dinerbuffet is van 19.30 uur tot 21.00 uur. Een
goed verzorgd diner, valt echt niks van te zeggen.
Ook hier waakt Alah want wijn/bier, oftewel Alcoholische dranken zijn niet verkrijgbaar. Het wordt dus water met een verse vruchtensapje.

Onze route van 27 oktober 2018: Niet geheel overigens want vanuit Al Mintirib moesten we nog een klein uur de woestijn in sturen!

Als het eten er inzit, terug naar onze tent waar rond 22.15 uur de oogjes dichtvallen. Truste vanuit Wahiba Sands!

28 oktober: GOEDEMORGEN vanuit de woestijn, Wahiba Sands! Heerlijk ochtendje, relaxed en pas rond 08.00 uur ontbijten. Vanaf nu 3 uur tijdverschil met NL, daar is het wintertijd geworden, hier gelukkig ook winter want anders was het in deze woestijn niet uit te houden. Zeer apart om zo wakker te worden midden in de woestijn, in een geitenharen Sheikh tent. We verblijven vandaag de gehele dag in 1000 nights camp, waar we ook deze nacht nogmaals mogen slapen. Erg bijzonder! Zwemmen, midden in de woestijn! Niet te geloven!

Ook hier wordt gewerkt, of het allemaal volgens de juiste veiligheidsregels gaat waag ik te betwijfelen! #NEN3140

Na een goed ontbijt maken we onze plannen voor vandaag op, we hebben immers een “day-off” qua roadtrip, de auto kan dus in de P stand blijven ipv de D stand (Yep, die Jeep is een automaat, lucky me!). We besluiten de sand-bikes te huren want fietsen in de woestijn lijkt ons wel gaaf, nog nooit gedaan dus we denken wel dat we het kunnen……… Dikke en slappe banden zijn bittere noodzaak hier. In eerste instantie merken we dat het redelijk te doen is, naarmate de tijd verstrekt wordt het toch wel zwaarder. Daarbij speelt natuurlijk ook het weer een rol, het is warm in zo’n woestijn. Alleen “Die hards” gaan dan fietsen, wij zijn sportief en hebben een goede conditie dus gaan de uitdaging graag aan.
Een paar kilometer van het 1000 Nights Camp vandaan treffen we een hokje/woestijnhuis aan, hier moeten we meer van weten. We fietsen er naar toe en direct komt de jongen man ons tegemoet. 18 jaar jong en heeft hier zijn verblijf met geiten en kippen. Of wij koffie lusten? Yep, lekker! Op de koffie in de woestijn dus en daarbij natuurlijk….yep…..dadels. We proberen wat vragen te stellen maar het valt niet mee want de jongen kent nauwelijks Engels. Zijn leeftijd geeft hij in op zijn telefoon omdat hij 18 niet kan uitspreken. We weten dat hij daar woont en op de grond slaapt; op het zand dus, geen bed! Hij beheert zo’n 150 geiten en diverse kippen. Naar verwachting heeft hij zo’n 40 foto’s en selfies met zijn telefoon gemaakt van ons, een beleving ook voor hem dus. In de Boudiouan cultuur in Oman is het de regel dat je koffie zet met dadels en iedereen die aankomt moet je 3 1/3 dag laten logeren, daarvoor hangt hier ook voldoende beddengoed. Deze jongen vraagt dan ook netjes of wij willen blijven slapen. Wij zeggen nee, we hebben immers al onderdak in 1000 nights camp, dit was anders zeker een gave beleving geweest. Nee dus!
Met handen en voeten probeert hij duidelijk te maken dat hij graag een keer wil fietsen, dus laten hem een rondje rijden op onze fiets, dikke lol voor hem! Wederom een gastvrije Omani, die blij is om iemand te zien in deze woestijn. Voor de koffie wil hij niks maar we geven hem natuurlijk wat Riaals, waarvoor hij ons meerdere malen bedankt. Op de terugweg nog ff een fotoshoot met de kamelen.

Goed bezweet weer terug op ons kamp, is toch pittig sand-bikibg in de woestijn! We zouden de sand-bikes een uurtje huren maar komen uiteindelijk, goed bezweet, pas na een dikke twee uur terug. Weer een gave beleving rijker! Wij sparen ervaringen…….. Kleine aanpassing van de kleding want op ons “prive-programma” staat nog de zandduin beklimmen bij ons Camp, leuk voor enkele overzichtsbeelden. Yep, op het heetst van de dag rond 12.00 uur vertrekken we richting, de achter ons Camp gelegen duinen. We wilde op blote voeten, nee dat is echt niet te doen. Dit zand is niet warm maar bloedheet. We hebben een gave fotoshoot vanuit de zandduinen. Geweldig gebied en de moeite waard om onze voeten te laten verbranden. Veel drinken dus……..

Terug in het Camp is het lunchtijd, gezellig op Loungeboat. Aansluitend nemen we een duik in het zwembad en is het relaxtijd in 1000 Nights Camp. Ongelooflijk maar dit water moeten ze koelen, we zitten midden in de woestijn en het water is heerlijk koud! Heerlijke opfrissing!

Het zou koud worden in de woestijn, erg blij dat we onze handschoenen en muts meegenomen hebben……. Waar is dan die kou? In plaats van kou, zwetend wakker! Na de lunch relaxtijd (dik verdiend!) aan het zwembad in de woestijn! Heerlijk! Voor de oplettende lezer, Ruud met d’n Aardschok en Jolanda met de Happinez.

Rond 16.30 uur arriveren we bij de receptie om af te reizen naar een Bedouin familie waar we ontvangen worden met, juist ja……Oman Koffie en dadels! We mogen de familie en hun woestijnonderkomen/huis fotograferen. Een leuke stop, op naar de sunset…….
We scheuren door de zandduinen met onze gids, super vette attractie! Soms ook wel wat beangstigend, de ramen moeten open, mocht de 4×4 op zijn kant gaan kunnen we er uit, o ja……….. Super vet tochtje, nu is het wachten op de sunset. Leuk, moeten wel eerlijk bekennen dat we elders in de wereld gavere hebben gezien. Soms zit het mee, soms is het iets minder, de natuur……..

Een mega steile afdeling, een familie met Fransen gaan te voet omdat ze niet durven, Jolanda ook te voet maar dat had te maken met de foto’s. Erg vet zo van die zandduinen afscheuren en lopen ook!

Even wat relaxtijd en tijd om onze foto’s van deze dag te bewonderen en te selecteren. Gave dagen gaan altijd gepaard met vele foto’s althans bij dit reiskoppel wel! Om 19.30 uur mogen we weer aanschuiven voor een goed buffetdiner. Heerlijk gegeten! Kunt wel zien dat de toeristen hier komen want alles is goed verzorgd voor toeristen. Vinden het ook vreemd dat wij alleen met z’n twee in een Jeep rondreizen, komt kennelijk toch minder vaak voor. Wij als anti-groepsreizigers zijn blij dat we hier “alleen” zijn. Oman is 100% veilig en als we een tip mogen geven: Heb je interesse in een dergelijke reis maak hem dan de komende jaren. Oman wordt nog niet overspoeld met toeristen maar is wel upcomming en de Sultaan heeft uitgeroepen dat het toerisme de nieuwe inkomstenbron voor Oman moet gaan worden. Geld is er in dit Sultanaat dus dan kan het snel gaan. Rond de klok van 22.00 uur is het mooi geweest en sluiten we wederom een overweldigende en actieve (woestijn)dag af.

29 oktober: GOEDEMORGEN woestijn! We gaan de woestijn vandaag weer verlaten en rijden naar The View nabij Al Hamra. De naam The View alleen al, dat gaat wat beloven. Zo’n 300 km voor de wielen vandaag! Deze ochtend staat voor Jolanda in het teken van vroeg opstaan om de sunrise in de woestijn te bekijken. 05.15 uur nestje uit en klimmen, die zandduinen op voor een goed beeld. Nu is het lopen wel te doen op blote voetjes. Ruudje slaapt deze ochtend uit tot 06.30 uur.

Bye Bye Wahiba Sands, we gaan de woestijn weer uitracen! Jolanda scheurt ook een stuk door de woestijn, een bijzonder event wat je niet mag missen. De meeste nemen hier een gids voor de heen- en terugweg omdat vele de uitdaging alleen niet aandurven. Wij watjes? Echt niet, gewoon met z’n tweetjes op pad en het avontuur opzoeken.

Aangezien de banden leeg gelaten waren op de heenweg, noodzakelijk voor beter grip in het zand, moet er uiteraard weer wat lucht bij om de roadtrip te vervolgen. Druk bij het tankstation…..

On the road again…… Er wordt veel gewerkt aan het verbeteren en uitbreiden van het wegennet in Oman. Met grote regelmaat is ons navigatiessyteem (afkomstig uit Oman zelf) de weg kwijt. Toch goed dat we het bij hebben want we raden niemand aan om zonder navigatie op pad te gaan in Oman. We zien ook maar weinig mensen een self-drive tour maken de meesten zijn hier met gids of groepsreis. Prima te doen en wij bevelen self-drive dan ook zeker aan voor een land als Oman. BBQ langs de weg, hier zullen ze wel af en toe een feestje vieren……

Na een stuk doorrijden op de snelweg komen we aan in het prachtige Jabrin. We brengen een bezoek aan het Jabreen Castle, op deze “toeristische” plekjes is goed te zien dan het toerisme in Oman nog niet in volle gang is, de parkeerplaats is bezet met drie auto’s en er lopen slechts enkele mensen rond in het kasteel. Een bezoekje zeker de moeite waar al moeten wij eerlijk bekennen dat we de uitzichten van bovenaf gaver vonden dan het kasteel zelf. Het kasteel is gebouwd rond 1680 en was bedoeld als verdedigingsvestiging. Het is gerestaureerd tussen 1979 en 1983 en is het best bewaarde kasteel van Oman. 

The Women prayers hall……..

De plafonds zijn van mooie houtsnij- en schilderwerken.

Op naar Bahla.

YEAH! Wij hebben Oman/Arabic coffee gescoord, deze koffie wordt hier overal geschonken en gaan we zeker thuis ook nog ff van genieten. Ze drinken hier overal ontzettend veel melk en suiker in de koffie en thee, dus opletten want voordat je het weet heb je een “niet te drinken” bakkie in handen. De Arabic koffie wordt puur gedronken in een klein kopje en om het zoetige wat bij te staan worden er altijd dadels bij geserveerd. Foto stop bij het imposante Fort Bahla wat omgeven wordt door wat oude- en verlaten klei huizen. Fort Bahla is terug te vinden op de lijst van Unesco, lijst 433. O ja, we voelen regendruppels……… Enkele druppels vallen naar beneden, maken we dat toch ook nog ff mee, regen in Oman. Diverse gedeelte zijn nog niet opgeknapt en zijn nog in originele staat! Heeft zeker ook zijn charmes.

Nog electronica die hersteld moet worden? Gelukkig is de opslag goed geregeld…….. Bahla staat bekend om zijn traditionele pottenbakkers, helaas treffen we geen pottenbakkers aan het werk maar we kunnen wel een beeld vormen van hoe dat er uit moet zien.

Het laatste stuk van de route gaat steil omhoog via een onverharde hobbel/kiezel weg. Uiteindelijk komen we aan op ons verblijf, rond 16.30 uur. Wat een GEWELDIGE locatie! We slapen in The View, een naam die eer doet aan de locatie!

Onze route van 29 oktober 2018: Niet volledig want het eerste stuk door de woestijn staat er niet op.

Na een heerlijk diner met een prachtige uitzicht kunnen we nog niet naar bed want KISS heeft vandaag een gedeelte van The End of the Road tour bekend gemaakt en moeten we dus nog even kijken hoe dat er uit gaat zien voor ons en wat onze opties zijn. Gelukkig hebben we hier ook redelijke wifi zodat we onze mail en blog weer wat bij kunnen werken.

30 oktober: Wat een uitzicht! GOEDEMORGEN (Letterlijk en figuurlijk)! Uitgeslapen tot 07.30 uur en ontbijt met uitzicht. Na het ontbijt zakken we weer af, terug naar Al Hamra. We hebben vandaag een korte verplaatsdag, we rijden vanuit The View naar Misfah Old house.Een ritje van zo’n 15 km. We kunnen dus rustig aan doen! Bij het uitchecken treffen we een jongen uit India aan die in het seizoen hier werkt en wandel- en fietstochten aanbiedt. We boeken een mountainbike tocht voor morgenochtend. Rond 10.30 uur verlaten we dit prachtige verblijf, op naar de klei/modder huisjes en dadel plantages in Al Hamra. Een nacht is eigenlijk te kort hier, maar goed we hebben een bepaald schema dus het is zoals het is! The View dus………..

Vandaag 7,5 km afdalen, gisteren 7,5 km onverhard omhoog. De “Clay Houses” in Al Hamra zijn zo’n 20 jaar niet meer bewoond en enkele dateren al van 400 jaar terug. Het is erg leuk in dit dorpje rond te lopen, enkele huisjes bezoeken we ook van binnen maar aangezien het allemaal bouwvallen zijn weten we niet of dat wel zo verstandig is. Instortingsgevaar? Wat ook hier weer opvalt is dat in dit “open lucht museum” geen toerist te bekennen is.

Grenzend aan deze huizen treffen we een dadelplantage aan, erg bijzonder om hier doorheen te wandelen. We dachten in eerste instantie dat het allemaal palmbomen waren, voor ons zien die er ongeveer hetzelfde uit. De plantage is opgedeeld in verschillende secties, deze behoren tot verschillende eigenaren. 1 keer per jaar komen er dadels aan, in de zomermaanden, dan wordt alles geplukt. 20% van de dadels wordt dan direct opgegeten, vers dus. Het resterende wordt gedroogd en daarna gereinigd voor de overige maanden, van een gedeelte wordt dadelhoning en olie gemaakt. In Oman zijn 70 verschillende dadelsoorten aanwezig, wereldwijd zijn dat er 150. Verschillend uiterlijk en verschillende smaak. 7 dadels en voldoende water per dag en je kunt overleven………… Zitten veel voedzame stoffen in. We komen een “dadelboer” tegen en die motiveert ons om de dadels, die er nog hangen, te eten. Smaken goed zo vers van de boom.
We waren op zoek naar het museum Bait al Safa, wat we aanvankelijk niet konden vinden maar uiteindelijk komen we daar gelukkig op uit. Een 400 jaar oud kleihuis, wat groter opgezet omdat het kennelijk van de “leider” van het dorp is geweest. We krijgen van een jongen (23) een interessante rondleiding. In 1996 is het huis onbewoond geraakt en in 2009 is het als museum open gegaan. We zijn weer veel informatie rijker geworden over de Omani cultuur. Uiteraard eindigen we deze rondleiding met dadels en Omani koffie, what else? Kleine opzet, wij vonden het meer bijzonder dan bijvoorbeeld het grootste Jabreen Castle wat we gisteren bezochten.

Oman Wildlife……. Tijdens onze “yoghurt lunch” in de auto, komen we een tweetal dames tegen, die vanuit Muscat Universiteit met een tweetal Duitse dames in Al Hamra waren. Een
man die toevallig voorbij komt, op zijn fiets, wordt door een van dames aangehouden zien we op een afstand.
Zij willen ook een stukje fietsen, kennelijk toch iets wat voor ons heel normaal is maar hier zeer zeker niet. Fietsen zit niet in het Oman DNA. Ze vindt het hoedje van Jolanda helemaal geweldig en vraagt of ze dat een keer op mag, voor foto op haar mobiel. Dat mag, uiteraard knippen wij ook.

Doekje van schapenhuis nodig?

We gaan bergop rijden richting in het Hadjar gebergte, op naar de Grand Canyon” vanOman. We rijden via Wadi Guhl naar Jebel Shams, wat tevens de hoogste piek van Oman is. De mooie en deels onverharde route leidt ons naar een prachtig uitzicht! Hoogtevrees? Echt nie…………
Souvenirs zijn hier niet veel te koop, echter op dit punt staan enkele dames hun geitenharen souvenirs aan te bieden. We kopen een paar kleinigheidjes en vragen of we enkele foto’s mogen schieten. Daar willen ze niet aan, blijft toch lastig in die Moslim cultuur met vrouwen in het openbaar. Uiteindelijk lukt het ons de jonge dame over te halen, met een zak lolly’s, echter ze trekt wel haar sluier verder over haar gezicht.
Terug rijden, moet deze ronde via dezelfde weg. Zo’n 40 km terug naar Al Hamra. De regen van de afgelopen dagen levert ons in ieder geval nog enkele plassen water op, speelgoed voor Ruudje! Waterman, op zijn tijd aanvullen want we drinken zo’n 4 liter water p.p. per dag!
In Al Hamra treffen we nog enkele visverkopers op straat aan. Vers?  et stinkt in ieder geval in enorm en het wemelt van de vliegen rond de vis. Succes jongens……….
Door naar Misfah, onderweg pikken we nog de zonsondergang mee. In Misfah aangekomen zien we als eerste Misfah Guesthouse, dus we checken daar in. Ook hier weer dadels met koffie, we worden op de kamer gezet dus het uitpakken kan beginnen. We verbazen ons dat we een gewoon bed hebben en eigen douche/toilet, want we zouden traditioneel op de grond slapen en gedeelte sanitair voorzieningen hebben. Oke, zal wel…… Half uurtje later worden we geroepen, ze kunnen onze reservering niet vinden. Vreemd!? We zitten in het verkeerde Guest House, dus inpakken en wegwezen. Inmiddels is het donker geworden en moeten de steegjes van Misfah in, zo goed als onverlicht en veel trapjes. Gelukkig krijgen we van ons “oude” guesthouse een drager mee! Onze dank en hij verdient een leuke fooi.

Yep, op de juiste locatie! Koffie met dadels…….. (een voorspelbare warme welkom). The Misfah Old House! een 150 jaar oud huis, wat altijd bewoont is geweest maar sinds 2009 dienst doet als guesthouse. Het eerste Guesthouse van Oman! Beetje opgeknapt maar verder nog erg authentiek, we slapen op de grond.

 Inmiddels is het bijna 19.00 uur geworden en kunnen we meteen aanvallen, dinertime. Na het eten nog ff relaxen en rond 22.00 uur plat. TRUSTE vanuit Misfah (we denken een schitterend traditioneel dorpje, maar we zien er nu niks van! Morgen meer dus…..)

Onze kleine tocht van 30 oktober 2018:

31 oktober: Vandaag is de dag, dat aan de andere kant van de wereld, in Miami om precies te zijn, the KISS KRUISE VIII van start gaat! Dit jaar zonder ons, wij genieten in en van Oman, voor de KRUISERS, heeeeel veeeeel plezier maar dat gaat vast lukken met KISS! Wij zeggen GOEDEMORGEN Misfahom 05.45 uur! Ontbijt rond 06.45 uur want we moeten ons om 07.30 uur melden bij the Bank of Oman in Al Hamra voor onze fietstocht!

Onze gids uit India is ook op tijd aanwezig dus mountainbikes en helmen afstellen en wegwezen. Ooit in deze omgeving, zeker eens nadenken over een fiets- of wandeltocht, te boeken bij Bike and Hike in Oman. De eerste stukken gaan over asfalt wegen maar vlak is het nergens, het is nog redelijk vroeg dus de temperaturen zijn nog goed uit te houden. Wij hebben de Water Trail Bike Tour gedaan. Fietsen in Oman is niet echt licht, daar zijn we al snel van overtuigd. Na zo’n half uur gaat het asfalt over in zand, keien en gaten, nu begint het pas echt. De rug was al nat nu drupt het zweet overal naar buiten, zeker als je even stil staat. Sommige stukken zijn zo onbegaanbaar dat we moeten lopen met de fiets in de hand. Gelukkig is de conditie van ons op orde want anders zou dit toch een hele opgave zijn. Hierover zijn we niet geïnformeerd, voor ons geen probleem maar als je conditie wat minder is zou ik maar goed nadenken voordat je op deze tocht inschrijft.

Een praatje met deze Omanier, leuk want hij begrijpt geen biet van ons en wij niet van hem.

We komen onderweg nog enkele huisjes tegen, na een 75 minuten gaat de weg weer over op asfalt, een verademing en ff de beentjes weer wat lostrappen. Onze gids heeft het moeilijk want die kan ons nauwelijks bijhouden als we ff goed doortrekken, we moeten soms op hem wachten. We arriveren in een prachtig dorpje aan een wadi waar volop verbouwd wordt. Leuk om te zien, echter de mensen hier gaan niet zo graag op de foto. De Omani hebben nog lang niet allemaal in de gaten wat toerisme voor hun land kan gaan doen, begrijpelijk ook. Vooralsnog is olie altijd de belangrijkste inkomstenbron geweest. Te weten dat iedereen hier nog geen 50 jaar geleden op een ezel rond knorde, heeft de huidige Sultan voor een ommekeer in dit land gezorgd. Auto’s waren hier nauwelijks tot 50 jaar terug. Daarbij is, zoals we al eerder vermeld hebben, het toerisme nog maar enkele jaren op gang aan het komen. Dit zal zeker gaan toenemen de komende jaren.

Na een korte break met uiteraard wat plaatjes, is het tijd om de weg terug te gaan vervolgen. We vragen aan deze man of we hem en zijn vrouw mogen fotograferen, hem wel maar zijn vrouw niet, doen wij lekker toch maar zoals je kunt zien keert ze meteen de rug. Vrouwen zijn hier echt nog van ondergeschikt belang, blijft echt raar.
Op de terugweg begint de “Oman hitte” echt een rol te spelen. Drinken dus! Zweten, zweten en zweten…….. Na ruim 50 km komen we terug bij onze vertrekplaats! Heerlijke toch, goed gesport vandaag! We nemen afscheid van onze gids, bedankt! Op naar de lunch, want er mag wel wat in, meer dan een reepje en een bifi worstje hebben we niet gehad. Bij een Yeman restaurantje gaan we binnen, er staat direct iemand aan tafel met de vraag: Meat, Chicken or Fish. Oke! Geen menukaart dus we nemen Chicken en Vis. Blijkt naderhand met rijst en groente te zijn, we krijgen nog een soepje vooraf en koffie na. Smaakt goed en we mogen 3,9 Riaal afrekenen, zo’n € 9,00.

Wa hedde gelaaien? Koeien incl. hun eten…….

Daarna is het tijd om “ons” koffie tentje nogmaals te bezoeken. We werken ff ons blog bij en checken mail, de wifi hier is goed. Tevens ff kijken of er al presale tickets beschikbaar zijn voor The End of the Road tour, nog niet. Alleen voor het concert van Polen zijn al kaarten te bestellen alleen de betaling loopt niet goed, dus Mr. Pim Willemse mailen……. We gaan terug naar Misfah waar we verblijven. Onderweg komen we nog enkele kids tegen die we blij kunnen maken met onze lolly’s en die graag voor ons op de foto gaan, lachen met die groep jongens!

We gaan het pittoreske plaatsje, Misfah, nog even rond waarna weer terug zijn bij The Misfah Old House. Gisterenavond en vanochtend niet echt tijd voor gehad. We komen nog een drietal dames tegen uit Al Hamra, twee zussen en een nichtje. Wonder boven wonder mogen we die op de foto zetten, alleen als we de foto voor ons zelf houden. Doen we…….. We hebben met de dames nog wel een erg leuk gesprek, waarvan andere voorbijgangers opkijken dat wij hier zo staan te babbelen met deze Omaanse dames.
Nog ff relaxtijd in ons verblijf en een hele dik verdiende douche! Rond 19.00 uur mogen we weer aanschuiven voor het diner. Eerst ff een “drankje”, Lemon Juice want iets anders is er niet…….. Nog even nabuurten en dan op tijd plat, was de bedoeling, toch weer d’n Gene die roet in het eten gooit. De wifi hier is slecht dus we gaan met de auto nog ff terug naar “onze” koffieshop om daar nog ff wat kaarten te shoppen voor The End of the Road tour. Met Boston, Essen, Krakow, London en Manchester in de pochet terug naar Misfah. We kunnen met een gerust KISS-hart gaan slapen, morgen meer kaarten! Ook deze nacht slapen we in het geweldige Misfah Old house.

1 november: GOEDEMORGEN vanuit the Misfah Old House! We gaan deze leuke locatie weer verlaten vandaag, ritje van zo’n 130 km naar Alila Jebel Akdar, ik denk de meest luxe en gave locatie die we ooit gezien hebben. Dit is uniek! En we verwachten niet op de grond te slapen zoals in Misfah!

Tegen 08.30 uur zijn we onderweg richting Nizwa. Temperaturen zijn weer orde vandaag, hot! Als eerste gaan we een bezoekje brengen aan het Nizwa Fort. Wederom een gave stop, echter veel van deze forten lijken qua ruimten erg op elkaar, we hebben het dus wel gezien na dit Fort. Niet minder mooi, wel in grote lijnen vergelijkbaar.

Vanuit de ronde toren wel een gaaf uitzicht over Nizwa.

Een bezoekje aan de Nizwa Souq mag zeker niet ontbreken! Je treft een behoorlijke markt aan opgedeeld in verschillende blokken: kruiden, vis, vlees, groente, dadels, potten enz enz. Wat we eerder nog niet gemeld hebben is dat er in Oman geen gedeelde mannen en vrouwen (kleding)winkels zijn, dit is overal strik gescheiden. Hier zien we een “Gents Tailoring” naast de lokale naaimachine reparateur.

Zoals gemeld: Meer dan 70 dadelsoorten in Oman. We mogen er hier een aantal van proeven, we kopen er geen want we hebben nog een voorraad in de auto liggen.

Onze lolly’s leveren in ieder geval nog wat gave plaatjes op: voor wat, hoort wat!

Op vrijdag is hier de beroemde Nizwa geitenmarkt, helaas is het nu donderdag dus moeten we dat fenomeen missen. Gelukkig is er toch nog een geit achterbleven………

De afdeling vis en vlees, snel wegwezen, wat een lucht……..Beide slagers laten ons vrij om wat beeldjes te schieten en hebben duidelijk schik in hun slagersvak!

We verlaten Nizwa weer en rijden verder richting onze eindbestemming. Onderweg zouden we in een plaatsje nog wat bananen plantages kunnen vinden maar die hebben we nergens kunnen ontdekken. Was wel weer “Moskee tijd”, dus in het voorgelegen waterstroompje even de voetjes, onderbeentjes onderarmen en het gezichtje wassen. Wel even de schoentjes/sandalen uit….. Uit respect schieten we hiervan geen foto’s.

We rijden ruim een prachtige bergpas naar boven om op 2.000 meter te gaan overnachten. Voordeel van het naar boven slingeren is dat ook de temperatuur zakt van 35 graden naar 18 graden, heerlijk! Rijden een klein uur omhoog voordat we onze bestemming bereiken. Aangekomen bij Alila Jebel Akdar, is een ding duidelijk, zo hebben we nog NOOIT overnacht! Een grandioos gave en uniek locatie, hier hebben ze “top of the bill” te pakken in Oman!

Slaapkamer of appartement? Twee aparte bedden, die niet aan elkaar te schuiven zijn, kunnen we alvast wat wennen aan de thuissituatie want dan zit er weer een dorp tussen onze bedjes!

Het is vanavond Spaanse avond, of wij daaraan mee willen doen voor 20 Riaal p.p. inclusief verschillende Spaanse wijntjes? We weten niet wat we horen, na 10 dagen rondtrekken toch nog een wijntje! Yep, wij doen mee! Op deze locatie is voor alle leeftijden en levensstijlen van alles aanwezig. Van klimmen en klauteren, wandelen, fietsen, mountainyoga, fitness tot van alles voor de kleintjes. Een goed programma! Daarbij kun je hier genieten van TOP eten, Spa, Zwemmen, Bubbelbadjes enz enz. Een super resort waar we zeker van gaan genieten na twee nachten op de grond slapen in Misfah. Wij houden van afwisseling, deze kamer is zeker vijf keer groter als die van afgelopen nacht. We genieten van een verlaten lunch, want het is inmiddels 15.00 uur geworden. Omdat onze route er eigenlijk niet is, volgens Google Maps, hierbij de locaties van 1 november 2018:

Toch ook weer d’n Gene die ons hier weer wat bezig houdt want we hebben inmiddels ook de kaarten voor Hannover, Munchen, Amsterdam en Graspop 2019 binnen. Hoppa, laat The End of the Road tour van KISS maar komen…………. Blog bijwerken, de e-mail want we hebben hier de beste wifi tot zover in Oman. Opfrissen en tegen 19.00 uur tijd voor een biertje. Jaaaaaa, eindelijk!

Rond 20.00 uur schuiven we aan voor diner. Wat maken wij hier allemaal weer mee! Een vertegenwoordiger van de Familie Torres uit Spanje komt hier zijn wijnen promoten. Uit het niets zitten we super chique te eten en te genieten met een gezelschap. Niet helemaal ons ding op reis maar we hebben overheerlijk gegeten en genoten. Best raar om zo te dineren midden in Oman! De vertegenwoordiger van de familie Torres ziet toch wel een grote opkomende markt in Oman voor wijnverkoop!

TRUSTE vanuit het gaafste verblijf in Oman!!Rond 23.00 uur sluiten we deze dag af!

2 november: GOEDEMORGEN Alila Jebel Akdar. Vandaag blijven we lekker hier, genieten! Lekker om 06.00 uur er uit, we gaan de dag starten met de fitness (Ruud) en Jolanda gaat naar de Sunrise Mountain Yoga. Yep, ook op reis altijd actief bezig! De geweldigste plek waar Jolanda Yoga heeft gedaan, heerlijke les en enorm genoten. Ooit op deze plaats en interesse in Yoga, zeker doen! Ik houd het op de fitness ruimte, die goed geconditioneerd is en waar goede toestellen staan. Uur op de loopband, dik 11 km gelopen en half uurtje trappen. Heerlijk zweten om de dag te beginnen.